Zolang je gevangen zit in het geloof in de tijd, zullen er problemen en spanningen zijn.
Te beweren dat er een verleden is, is zelfs grammaticaal onjuist, er was een verleden.
Kun je in het verleden leven?
Dat kan niet.
Het is verdwenen!
Het verleden wordt vagelijk overgebracht als herinnering.
Vaag, omdat ik mij niet alles herinner wat er gebeurde.
Er is een geweldige hoeveelheid vertekening.
Dingen die niet gebeurden kunnen ook herinnerd worden alsof zij plaatsvonden.
Dus is er geen verleden, alleen maar herinnering.
Is er zoiets als de toekomst?
Nogmaals, grammaticaal, er zal een toekomst zijn,
Er is geen toekomst.
Wij hopen dat er een toekomst zal zijn.
Wij hopen op de voortzetting van mij.
We hopen, omdat er de angst is, dat het misschien niet zo zal zijn.
Waar er geen angst is, is er geen hoop.
Als er zekerheid is, is er nog angst noch hoop.
Waar er angst heerst, ontstaat hoop om die angst te vermommen.
En deze twee samen, hoop en vrees, spannen samen om iets te scheppen dat toekomst heet.
Toekomst die niet bestaat.
En om in de tegenwoordige tijd te leven, in het NU.
Voor ik het woord NU zeg, is het verleden tijd.
Er is niet zoiets als tegenwoordige tijd.
Heeft het leven deze drie-eenheid nodig, die verleden, tegenwoordige tijd en toekomst heet?
Is het leven zichzelf niet genoeg?
Er kan herinnering zijn, maar het verleden is ontoepasselijk op ons leven.
Kan ik daarom nu niet naar mijzelf kijken om te zien of het mogelijk is een radicale en onmiddellijke verandering teweeg te brengen?
Om rechtstreeks te zien, wat mij laat doen wat ik doe?
In dat geval komt er meteen een eind aan.
Kom ik bij de kern van mijn wezen.
Wanneer je de kern raakt heb je geen herinnering, hoop of vrees nodig.
Dan ga je een tijdloosheid binnen.
Deze tijdloosheid heet leven.
Wanneer je ziet dat het leven tijdloos is, bewustzijn is tijdloos, vloeit het leven in bewustzijn, dat toereikend is op zichzelf.
Je bent eens en voor altijd verlost van kwellende herinnering, hoop en vrees.
Laat het leven verder gaan, dan is er geen probleem.
Want het leven is geworteld in wat het was, en in wat het zal zijn, de GODDELIJKE SCHEPPENDE kracht.
Wat is, wat was, zal in het ZIJN iedere situatie aankunnen.

Artikel van Swami Venkatesananda